بە قلم : آشتیاکو پورکریم، رهبر جنبش استقلال طلبان کوردستان
بلوچستان، سرزمینی با پیشینه تمدنی چند هزار ساله، امروز به سه بخش جداگانه در اسارت اشغالگران ایران، پاکستان و افغانستان تقسیم شده است. این سه دولت اشغالگر، با ساختارهای سرکوبگر و سیاستهای استعمار داخلی، دهههاست که به غارت سیستماتیک منابع طبیعی، نابودی هویت فرهنگی، و سرکوب سیاسی ملت بلوچ پرداختهاند.
بلوچستان تنها قربانی این اشغالگری نیست؛ بلکه بخشی از جغرافیای بزرگتر ملتهای تحت اشغال در خاورمیانه است که از کوردستان تا الاحواز، آذربایجان جنوبی، کاسپین و ترکمنستان جنوبی، در جستجوی آزادی و حق تعیین سرنوشت به پا خاستهاند.
۱۱ اوت ۱۹۴۷، روز اعلام استقلال رسمی دولت کلات، نقطه عطفی در تاریخ بلوچستان است. این استقلال، با تصویب هر دو مجلس ایالتی و ثبت در اسناد و رسانههای بینالمللی ـ از جمله گزارش نیویورک تایمز ـ به رسمیت شناخته شد.
اما این استقلال کمتر از هشت ماه پایدار ماند. در آوریل ۱۹۴۸، ارتش پاکستان به فرمان محمدعلی جناح، با تهاجم نظامی دولت کلات را سرنگون و رهبران آن را زندانی کرد. این اقدام، نقض آشکار منشور ملل متحد و اصل حق تعیین سرنوشت ملتها بود و سرآغاز اشغال نظامی بلوچستان شد.
بلوچستان پیش از آن نیز قربانی تقسیمات استعماری شده بود:
· شرق: تحت سلطه بریتانیا و سپس پاکستان
· غرب: الحاق اجباری به ایران جعلی در چارچوب مرزهای تحمیلی
· شمال: تقسیم جزئی در خاک افغانستان
جغرافیای راهبردی و اهمیت ژئوپلیتیک
بلوچستان بزرگ، با وسعتی بیش از ۶۰۰ هزار کیلومتر مربع، به سه بخش اصلی تقسیم میشود:
بلوچستان اشغالی پاکستان
· منابع عظیم طلا، مس، گاز، نفت و سنگهای قیمتی
· بندر راهبردی گوادر، یکی از کلیدیترین گرههای ژئوپلیتیک اقیانوس هند
· سیاستهای اشغالگرانه شامل غارت منابع، سرکوب زبان بلوچی، کوچ اجباری و عملیاتهای نظامی
· فقر ساختاری در کنار ثروت بیکران منابع
بلوچستان اشغالی ایران
· دسترسی به دریای مکران و بندر اقیانوسی چابهار
· تبعیض قومی–مذهبی علیه بلوچهای سنی
· بیتوسعهسازی عمدی و امنیتیسازی کامل استان
· سرکوب فعالان مدنی، سیاسی و فرهنگی
بلوچستان اشغالی افغانستان
· کوچکترین بخش، اما دارای پیوندهای تاریخی و قبیلهای عمیق با دو بخش دیگر
· نادیده گرفتن حقوق سیاسی بلوچها
· حاشیهنشینی، فقر و بیسرمایهگذاری
· حذف زبان و هویت بلوچی از آموزش و نظام اداری
این موقعیت راهبردی، بلوچستان را به نقطه تلاقی انرژی، تجارت و نفوذ نظامی بین خاورمیانه، آسیای جنوبی و آسیای میانه تبدیل کرده است.
ماهیت اشغال سهگانه
· اشغالگر پاکستان: سیاستهای پنجابیمحور، تصرف منابع، سرکوب فرهنگی و حضور سنگین ارتش
· اشغالگر ایران: تبعیض ساختاری، نگاه امنیتی، محرومسازی عمدی و سرکوب مذهبی–قومی
· اشغالگر افغانستان: بیتوجهی تاریخی، حاشیهنشینی و حذف هویت
مقاومت و جنبشهای آزادیبخش
از ۱۹۴۸ تاکنون، ملت بلوچ در هر سه بخش اشغالی با اشکال مختلف مقاومت کرده است:
· بلوچ لیبریشن آرمی (BLA) و بلوچ لیبریشن فرانت (BLF) در پاکستان
· احزاب و جنبشهای سیاسی در ایران با رویکردهای استقلالطلبانه و فدرالیستی
“بلوچستان راجی زرمبش (جنبش ملی بلوچستان)، حزب مردم بلوچستان (بلوچستان استمانی گَل)،حزب بلوچستان راجی تپاکی،سازمان جیش العدل بلوچستان”
· شبکههای دیاسپورا در اروپا، آمریکا و خاورمیانه که در عرصه سازمانهای بینالمللی فعالاند
با وجود سرکوب شدید، این مبارزات توانستهاند مسئله بلوچستان را به سطح گفتمان جهانی برسانند.
پیوند با تحولات منطقهای و جهانی
· افول نظم استعماری قرن بیستم و افزایش شناسایی حقوق ملتها
· بحرانهای داخلی اشغالگران: فروپاشی اقتصادی، فساد ساختاری و اعتراضات مردمی در ایران و پاکستان
· رقابت قدرتهای جهانی (آمریکا، چین، روسیه، هند) برای کنترل مسیرهای انرژی
· شکلگیری ائتلاف ملل تحت اشغال: بلوچها، کوردها، احوازیها، پشتونها و ترکمنها
چارچوب حقوق بینالملل
مطابق ماده ۱ منشور ملل متحد و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، ملت بلوچ بهعنوان ملتی متمایز، با سرزمین تاریخی مشخص و سابقه دولت مستقل، حق دارد سرنوشت خود را آزادانه تعیین کند.
اشغال ۱۹۴۸ فاقد مشروعیت است، زیرا:
· الحاق بدون رضایت ملت بلوچ انجام شد
· تصمیمات رسمی مجالس ایالتی نادیده گرفته شد
· اشغال با نیروی نظامی و نقض تعهدات بینالمللی صورت گرفت
سناریوهای آینده و راهبرد استقلال
1. استفاده از همزمانی بحرانهای داخلی اشغالگران و فروپاشی یا تضعیف سیاسی آنها
2. تشکیل جبهه متحد ملل تحت اشغال برای فشار سیاسی و حقوقی
3. جلب حمایت هدفمند بینالمللی از طریق دیپلماسی رسمی و عمومی
4. ایجاد اقتصاد مستقل و پایدار با اتکا به بندر گوادر، منابع انرژی و معادن
فردای آزاد و نقش جهانی بلوچستان
بلوچستان مستقل میتواند:
· اقتصادی پایدار و متوازن بر پایه عدالت در بهرهبرداری از منابع
· دموکراسی و سکولاریسم برای تضمین حقوق برابر همه شهروندان
· سیاست خارجی صلحمحور و احترام متقابل با همسایگان
· حفاظت از محیط زیست و توسعه پایدار.
۱۱ اوت نهتنها یادآور گذشتهای کوتاه اما پرافتخار است، بلکه نماد امید به آیندهای آزاد و مستقل برای ملت بلوچ محسوب میشود.
در این روز ما:
· تاریخ استقلال بلوچستان را گرامی میداریم
· اشغالگری ایران، پاکستان و افغانستان را محکوم میکنیم
· بر حق تعیین سرنوشت ملت بلوچ تأکید مینماییم
آزادی بلوچستان نهتنها عدالت تاریخی را محقق میکند، بلکه بخشی از روند تغییرات مثبت و پایدار در خاورمیانه خواهد بود. از همه آزادیخواهان، سازمانهای حقوق بشری و ملتهای تحت اشغال میخواهیم که در کنار ملت بلوچ بایستند و صدای آنان را در جهان طنینانداز کنند.
هوش مصنوعی کوردناسیون
