فراخوان احزاب استقلال طلب شرق کوردستان برای اعتصاب سراسری در روز پنج شنبە ١٨ دیماه

پنج حزب و جریان سیاسی استقلال‌طلب روژهلات کوردستان، در ارتباط با خیزش و نارضایتی‌ها و همچنین سرکوب خونین در کوردستان «ایلام، ملکشاهی، لورستان و کرماشان». در بیانەای مشترک خطاب بە ملت کورد در کوردستان تحت اشغال ایران اعلام کردەاند  کە برای پشتیبانی از قیام کنونی، از ملت کورد در سراسر روژهلات کوردستان « اردلان، ارومیه، موکریان و دیگر مناطق» می‌خواهیم روز پنجشنبه ۱۸ بەفرانبار دیماه ، با انجام اعتصاب سراسری، یکپارچگی ملت کورد را در این نارضایتی‌ها نشان دهند و در پیوند با نارضایتی‌ها و تظاهرات جنوب شرق کوردستان «ایلام، لورستان، کرماشان، چهارمحال و دیگر مناطق» قرار گیرند و اعتصابی سازمان‌یافته و گسترده را در بازار، محل کار، دانشگاه، مدرسه و به‌طور کلی در نهادها و مراکز اجتماعی برگزار کنند.

این اعتصاب باید پیام روشن و آشکاری داشته باشد: کوردستان کلونیِ کلونیالیسم ایران است و ملت کورد با اراده‌ای ملی، برای رسیدن به حاکمیت سیاسی، استقلال و تاسیس کشور کوردستان،  کرامت و آزادی و حق تعیین سرنوشت مبارزه می‌کند.

متن کامل بیانیە چنین است:

 

اعتصاب سراسری شرق کوردستان:
بیانیهٔ مشترک پنج حزب و جریان سیاسی استقلال‌طلب روژهلات کوردستان، در ارتباط با خیزش و نارضایتی‌ها و همچنین سرکوب خونین در کوردستان «ایلام، ملکشاهی، لورستان و کرماشان».

ملت سرافراز روژهلات/شرق کوردستان؛
ملت‌های سرزمین‌های اشغال‌شدهٔ غیرفارس در جغرافیای ساختگی ایران؛
افکار عمومی جهانی؛
نهادهای حقوق بشر و سازمان‌های بشردوستانهٔ بین‌المللی:

ما به‌عنوان پنج جریان استقلال‌طلب شرق کوردستان: «حزب استقلال کوردستان، حزب سربستی کوردستان، سازمان یارسانیِ یاری کورد، اتحادیهٔ انقلابیون کوردستان و جنبش استقلال‌طلبان کوردستان» این رویدادهای چند روز اخیر در جغرافیای ساختگی ایران را نه به‌عنوان نارضایتی‌ای موقت، بلکه نشانه‌ای از فروپاشی دیکتاتوری و سقوط آن ساختار سیاسی، اقتصادی و جغرافیاییِ ایران می‌دانیم که بر پایهٔ اشغالگری و بر خاک و خون ملت‌های غیرفارس بنا شده است.

همان‌گونه که پیش‌تر نیز اعلام کرده بودیم، ملت کورد در روژهلات/شرق کوردستان همواره با هوشیاری و با تکیه بر شرایط میدانی و منافع ملی خود، تصمیم گرفته و گام برداشته است. از همین رو از همه طرف‌ها می‌خواهیم که همچون همیشه با چشمانی باز و هوشیاری، خود را سازمان دهند و در آمادگی کامل برای سامان‌دهی و پاسداری از امنیت جامعهٔ کوردستان و … باشند، و هم‌زمان با جدیت رخدادها را پیگیری کنند؛ به‌گونه‌ای که با کمترین هزینه، بیشترین دستاورد حاصل شود و تنها زمانی گام برداریم که در سود و منفعت ملت‌مان باشد. آنچه زمان و شیوهٔ هر گام را تعیین می‌کند، تنها خواست و مطالبه، اراده و تصمیم مردم کوردستان است

اکنون که شیرزنان و مردان شجاع روژهلات/شرق کوردستان از ملکشاهی و ایلام و لرستان و کرماشانِ پایتخت‌گونه به خیابان‌ها ریخته‌اند و در برابر سرکوبِ اشغالگر ایرانی ایستاده‌اند، ما این خیزش و قیام را نشانهٔ ارادهٔ ملی خود می‌دانیم و با تمام توان از آن پشتیبانی و حمایت می‌کنیم؛ حمایتی که بر پایهٔ دیسیپلین ملی، سازماندهی اجتماعی و مراقبت و پاسداری از جان هم‌میهنانمان بنا شده است.

حقیقتی تلخ و انکارناپذیر این است که در این روزها ماشین سرکوبِ رژیم اشغالگر در کوردستان، خشن‌تر و بی‌رحمانه‌تر با معترضان رفتار می‌کند و از انجام هیچ جرم و جنایتی در برابر معترضان زاگرس «کوردستان» پرهیز ندارد؛ از همین رو در همین چند روزِ قیام سراسری در جغرافیایی که ایران نامیده می‌شود، شمار زیادی از ملت ما را شهید و زخمی کرده است. فرزندان ملت کورد در ملکشاهی و ایلام و دیگر مناطق به رگبار گلوله و آتش بسته می‌شوند، در حالی‌که در تهران و شهرهای فارس‌نشین، سرکوب به این اندازه خشن نیست و این تفاوت اتفاقی نیست؛ بلکه حاصل نگاهِ استعمارگرانه‌ای است که «پیرامون و ملت‌های سرزمین‌های اشغال‌شده» را میدان آزمایش خشونت می‌بیند و می‌کوشد با کشتن فرزندان ملت کورد، سایر ملت‌ها را نیز بترساند.

از همین رو در این لحظهٔ سرنوشت‌ساز، سخن و مطالبهٔ ما تنها به کوردستان محدود نیست. از ملت‌های غیرفارس ـ بلوچ، آذری، عرب، ترکمن، کاسپی و همه ملت‌های سرزمین‌های اشغال‌شده در جغرافیای ساختگی «ایران» ـ می‌خواهیم که به‌روشنی، آشکار و مستقیم مطالبات ملی و سیاسی خود را اعلام کنند و هم‌زمان و هماهنگ، از طریق کنش میدانیِ سازمان‌یافته و اعتصاب و … میدان را گسترده‌تر کنند تا سنگینی سرکوب تنها بر دوش یک ملت نیفتد.

این فراخوان، فراخوانی برای خشونت نیست؛ فراخوانی است برای یکپارچه‌کردن مقاومت مدنی و ملی و مشترک‌کردن مسئولیت و هزینه‌ها، تا ماشین جرم و جنایت رژیم ایرانی نتواند تنها کوردستان را هدف بگیرد و سپس با خیالی آسوده بازگردد و هژمونی خود را بر همه ملت‌های دیگرِ سرزمین‌های اشغال‌شده بازتولید کند.

تجربهٔ انقلاب ژینا را فراموش نمی‌کنیم: کوردستان و بلوچستان بیشترین بها و قربانی و شهید را دادند و مرکز ایران و فارسستان با کمترین هزینه عقب‌نشینی کرد؛ این بار نباید تنها قربانی ملت کورد باشد. هم‌پشتیبانیِ واقعی یعنی مشارکت گسترده و هم‌زمانِ همه ملت‌های غیرفارسِ سرزمین‌های اشغال‌شده؛ یعنی «یک زمان، یک میدان»، تا خون کوردستان ابزار چانه‌زنی سیاسی نشود و هزینهٔ قیام به‌صورت یک‌طرفه سنگینی‌اش بر دوش ملت کورد نیفتد.

همچنین یادآوری می‌کنیم آنچه امروز در کوردستان و پیرامون می‌گذرد، جدا از تاریخ نیست. حافظهٔ تاریخی لرستان به‌عنوان گواهی تاریخی به ما می‌گوید: لرستان در سدهٔ رضاخانِ پهلوی نیز تسلیم پروژهٔ مرکزگرایی پهلوی و اشغالگری رضاخان نشد؛ از همین رو در همان دوران نیز زیر سیل سرکوب و کشتار و بمبارانِ بی‌رحمانهٔ اشغالگر ایرانی قرار گرفت. امروز نیز همان اشغالگر است و تنها در رنگ و چهره تغییر کرده، نه در ماهیت و اندیشه و رفتار.

در آن جغرافیای زاگرس و کوردستان، نام‌هایی چون قدم‌خیر قلاوند و بی‌بی مریم بختیاری، شیرعلی مردان، داودخان کلهر، اسماعیل‌آغا سمکو، پیشوا قاضی محمد و دیگر شخصیت‌های مقاومت کوردستان، یادآور یک حقیقت‌اند: آزادی و استقلال با هوشیاری، سازماندهی و تداومِ مبارزه تضمین می‌شود. ما مردم ایلام، چهارمحال، لرستان، کرماشان، سنه، ارومیه و همدان و زاگرس به‌طور کلی، میراث‌داران همان سنت آزادی هستیم؛ پس به‌گونه‌ای هوشیارانه و منظم، مدنی و میدانی گام بردارید تا ماشین سرکوب نتواند با ترس و خون، جامعه را فرسوده و پراکنده کند.

در این چارچوب و برای پشتیبانی از قیام کنونی، از ملت کورد در سراسر روژهلات کوردستان « اردلان، ارومیه، موکریان و دیگر مناطق» می‌خواهیم روز پنجشنبه ۱۸ بەفرانبار دیماه ، با انجام اعتصاب سراسری، یکپارچگی ملت کورد را در این نارضایتی‌ها نشان دهند و در پیوند با نارضایتی‌ها و تظاهرات جنوب شرق کوردستان «ایلام، لورستان، کرماشان، چهارمحال و دیگر مناطق» قرار گیرند و اعتصابی سازمان‌یافته و گسترده را در بازار، محل کار، دانشگاه، مدرسه و به‌طور کلی در نهادها و مراکز اجتماعی برگزار کنند.

این اعتصاب باید پیام روشن و آشکاری داشته باشد: کوردستان کلونیِ کلونیالیسم ایران است و ملت کورد با اراده‌ای ملی، برای رسیدن به حاکمیت سیاسی، استقلال و تاسیس کشور کوردستان،  کرامت و آزادی و حق تعیین سرنوشت مبارزه می‌کند.

از جامعهٔ بین‌المللی و نهادهای حقوق بشر و سازمان‌های انسانی می‌خواهیم که تنها «بیننده و تماشاگر» نباشند و فریاد ملت‌های سرزمین‌های اشغال‌شده را بشنوند؛ زیرا ماشین سرکوب در آن مناطق ـ به‌ویژه در کوردستان که زیر اشغال ایران است ـ بی‌پروا‌تر رفتار می‌کند و مردم را می‌کشد. جهان باید هزینهٔ سیاسی و حقوقی جنایت را بر آمران و فرماندهان سرکوب تحمیل کند.

آنچه امروز در کوردستان در جریان است، رویارویی و نبرد ملت کورد با بحرانی موقت نیست؛ رویارویی و نبردی است علیه اشغالگری و کلونیالیسم ایرانی.

ملت کورد با اراده‌ای ملی و تاریخی برای تعیین حق سرنوشت خود برخاسته است؛ حقی که تنها با استقلال و حاکمیت سیاسی و تأسیس دولت ملی کوردستان معنا دارد. بر این مسیر، وحدت داخلی کوردستان، نزدیک‌شدن ملت‌های غیرفارس و کنش هماهنگ و جمعی، پایه‌های پیروزی‌اند.

پاینده باد مبارزه ملی ملت کورد برای آزادی و استقلال

حزب استقلال کوردستان
حزب سربستی کوردستان
سازمان یارسانیِ یاری کورد
اتحادیهٔ انقلابیون کوردستان
جنبش استقلال‌طلبان کوردستان
١٦ی بەفرانباری ٢٧٢٥ی کوردی
٦ی ژانویەی ٢٠٢٦ی زایینی

Comments

comments

پاسخی بگذارید