۳ خەرمانان؛ «روز شهدای محیط‌زیست کوردستان»، سندی از دشمنی رژیم ایران با محیط‌زیست کوردستان و مدافعان آن

هشت سال از ۳ خەرمانان ۲۷۱۸ کوردی، «۲۵ اوت ۲۰۱۸ میلادی»، می‌گذرد؛ روزی که شریف باجور، امید حسین‌زاده، محمد پژوهی و رحمت حکیمی‌نیا، در جریان آتش‌سوزی جنگل‌های مریوان جان خود را از دست دادند. آنان برای نجات جنگل و جلوگیری از گسترش آتشی که طبیعت کوردستان را می‌سوزاند، خود را به دل شعله‌های آتش زدند و دیگر بازنگشتند.

حزب استقلال کوردستان، در هشتمین سالگرد این فاجعه، یاد این چهار شهید محیط‌زیست و همه کسانی را که در راه حفاظت از طبیعت کوردستان جان خود را فدا کرده‌اند، گرامی می‌دارد و بار دیگر بر دست داشتن عمدی رژیم ایران در به شهادت رساندن آنان تأکید می‌کند.

از دیدگاه حزب استقلال کوردستان، به شهادت رسیدن شریف باجور و یارانش رویدادی جدا از سیاست عمومی جمهوری اسلامی ایران در کوردستان نبود. این فاجعه باید در چهارچوب سیاستی برنامه‌ریزی‌شده و گسترده‌تر دیده شود که طی چندین دهه، طبیعت کوردستان و تمامی کسانی را که از این خاک و میهن دفاع می‌کنند، در معرض نابودی، زندان، سرکوب و ترور قرار داده است.

بنا بر گزارش‌ها، بخش عمده آتش‌سوزی‌های مناطق کوهستانی شرق کوردستان با فعالیت‌ها و عملیات نظامی سپاه تروریستی پاسداران ایران ارتباط دارد. رژیم ایران همواره سیاستی دشمنانه در برابر مردم، خاک و طبیعت کوردستان دنبال کرده است. درباره دشمنی با محیط‌زیست کوردستان، صدها گزارش در مورد نظامی‌سازی مناطق کوهستانی، آتش‌زدن و قطع جنگل‌ها، مین‌گذاری، تخریب منابع طبیعی، غارت معادن، انتقال منابع آب و اعمال فشار بر فعالان محیط‌زیست منتشر شده است.

رژیمی که کوه‌ها و جنگل‌های کوردستان را به میدان عملیات نظامی تبدیل می‌کند؛ رژیمی که با توپ‌باران، مانور، مین‌گذاری و نظامی‌سازی کوردستان، بخش‌هایی از طبیعت را در معرض نابودی قرار می‌دهد؛ رژیمی که هنگام آتش‌سوزی‌ها، تجهیزات و امکانات ضروری و فوری را در اختیار مردم قرار نمی‌دهد و شهروندان و مدافعان محیط‌زیست را مجبور می‌کند با دست خالی و ابتدایی‌ترین ابزارها با شعله‌های آتش مقابله کنند؛ همان رژیمی که به جای حمایت از فعالان محیط‌زیست، با نگاه امنیتی به آنان می‌نگرد و آنان را با بازداشت، تهدید و فشار روبه‌رو می‌کند؛ و در مجموع رژیمی که خاک و میهن کوردستان را اشغال کرده است، نمی‌تواند خود را حافظ محیط‌زیست کوردستان معرفی کند.

حزب استقلال کوردستان بر این باور است که این رفتار رژیم ایران یکی از نشانه‌های سیاست آشکار ضدکوردی و ضد محیط‌زیستی در کوردستان است.

شریف باجور و یارانش نه مسلح بودند و نه برای جنگ به کوهستان رفته بودند. آنان برای نجات درخت، خاک و زندگی رفته بودند؛ آنان پیشمرگان محیط‌زیست کوردستان بودند و جرمشان از دید رژیمی که هر سازمان‌یابی مستقل در کوردستان را تهدید می‌داند، این بود که مردم را برای حفاظت از میهن خود سازماندهی می‌کردند، در برابر نابودی طبیعت سکوت نمی‌کردند و نشان دادند که جامعه کوردستان می‌تواند بدون تکیه بر ساختارهای رژیم اشغالگر ایران، از منابع و محیط‌زیست خود دفاع کند.

رژیم ایران، به‌عنوان نیرویی اشغالگر، طی چندین دهه گذشته منابع کوردستان را به شکلی گسترده مورد بهره‌برداری قرار داده، از آنها سود برده و آنها را به غارت برده است؛ هم‌زمان جنگل‌های زاگرس را می‌سوزاند، مراتع را تخریب می‌کند، منابع آب را به سوی بحران برده، معادن را استخراج می‌کند و محیط‌زیست منطقه را زیر فشار و در معرض نابودی قرار داده است؛ در همان حال، فعالانی که در برابر این روند اعتراض می‌کنند، با زندان، شکنجه، فشار، ترور و کشتار روبه‌رو می‌شوند.

رویداد ۳ خەرمانان ۱۳۹۷ هجری شمسی یکی از روشن‌ترین نشانه‌های این وضعیت است.

حزب استقلال کوردستان، به شهادت رسیدن شریف باجور، امید حسین‌زاده، محمد پژوهی و رحمت حکیمی‌نیا را نتیجه همان روند سیاسی، امنیتی و اشغالگرانه رژیم ایران می‌داند که سال‌هاست محیط‌زیست کوردستان و مدافعان آن را قربانی می‌کند. دشمنی این رژیم اشغالگر با محیط‌زیست کوردستان از دشمنی آن با انسان کورد جدا نیست و این رژیم دشمن انسان، درخت و سنگ کوردستان است.

حزب استقلال کوردستان خواهان تحقیق مستقل و شفاف درباره رویداد ۲۵ اوت ۲۰۱۸ و همه آتش‌سوزی‌های مشکوک جنگل‌های کوردستان است و از نهادهای بین‌المللی محیط‌زیستی و حقوق بشری می‌خواهد تخریب محیط‌زیست کوردستان و وضعیت مدافعان آن را موضوعی جدی و خطرناک تلقی کنند و مسئولیت رژیم ایران در این زمینه را نادیده نگیرند.

در هشتمین سالگرد شهادت شریف باجور و یارانش اعلام می‌کنیم که فراموش کردن آنان به معنای عادی‌سازی سیاستی است که جنگل‌های کوردستان و مدافعان آن را قربانی می‌کند.

۳ خەرمانان باید روز یادآوری این حقیقت باشد که طبیعت کوردستان بی‌دفاع نیست و مدافعان محیط‌زیست کوردستان نیز هرگز فراموش نخواهند شد.

شریف باجور، امید حسین‌زاده، محمد پژوهی و رحمت حکیمی‌نیا برای نجات حیات محیط‌زیست کوردستان خود را به میان شعله‌های آتش زدند؛ از این رو یاد، نام، راه و آرمان آنان در حافظه کوردستان، به‌عنوان نمادی از دفاع از میهن، زنده خواهد ماند.

یاد شهدای محیط‌زیست کوردستان گرامی و سربلند باد.

حزب استقلال کوردستان

۲ خەرمانان ۲۷۲۶ کوردی

۲۴ اوت ۲۰۲۶ میلادی

پاسخی بگذارید